Oto dlaczego:
* Temat: Chardin, podobnie jak holenderscy malarze gatunkowi, skupiał się na codziennych scenach zwykłych ludzi wykonujących proste czynności, takie jak gotowanie, czytanie czy granie w gry. Kontrastuje to z wielkimi tematami historycznymi i mitologicznymi dominującymi w innych formach sztuki tamtych czasów.
* Realistyczne przedstawienie: Zarówno Chardin, jak i holenderscy malarze gatunkowi byli znani ze skrupulatnego realizmu, przedstawiając swoje postacie z dużą szczegółowością i dokładnością. Kontrastuje to z bardziej wyidealizowanym i romantycznym podejściem innych ruchów artystycznych.
* Prosta kompozycja: Kompozycje Chardina, podobnie jak holenderskich malarzy gatunkowych, często zawierały proste aranżacje z wyraźnym naciskiem na tematykę. Unikali skomplikowanych perspektyw i dramatycznych efektów świetlnych.
* Nacisk na światło i kolor: Chardin, podobnie jak malarze holenderscy, potrafił wykorzystywać światło i kolor, aby stworzyć w swoich obrazach atmosferę i głębię. Sposób, w jaki uchwycił subtelną grę światła i cienia, dodaje jego pracom odrobinę realizmu.
Niektórzy konkretni holenderscy artyści, na których twórczość Chardin mógł mieć wpływ, to:
* Jan Vermeer: Znany z panowania nad światłem i portretowania spokojnych, intymnych chwil.
* Pieter de Hooch: Ceniony za przedstawianie scen domowych i sposób, w jaki uchwycił grę światła i cienia we wnętrzach.
* Gerard ter Borch: Znany ze swoich mistrzowskich portretów i umiejętności przekazywania subtelnych niuansów interakcji społecznych.
Choć Chardin wypracował swój własny, odrębny styl, jego twórczość wyraźnie czerpie inspirację z bogatej tradycji holenderskiego malarstwa gatunkowego.