Krytyka klas społecznych :Congreve wykorzystuje swoją sztukę do krytykowania klas wyższych, zwłaszcza osób zamożnych i arystokratycznych. Portretuje ich powierzchowność, próżność i obsesję na punkcie bogactwa i statusu społecznego. Bohaterowie angażują się w intrygi, manipulacje i hipokryzję, aby utrzymać lub poprawić swoją pozycję w społeczeństwie. Congreve podkreśla pustkę ich życia i brak prawdziwych ludzkich powiązań.
Satyra na małżeństwo i związki :Spektakl jest satyrą na instytucję małżeństwa i panującą w społeczeństwie koncepcję miłości. Congreve ukazuje, jak małżeństwa często opierają się na kalkulacjach finansowych i wygodzie społecznej, a nie na prawdziwym uczuciu i zgodności. Romantyczne poszukiwania bohaterów charakteryzują się oszustwem, zdradą i brakiem głębi emocjonalnej. Poprzez te portrety Congreve krytykuje powierzchowność i materializm społeczeństwa.
Krytyka ról płciowych :Sztuka Congreve zawiera także komentarz na temat ról płciowych i traktowania kobiet. Kobiety są przedstawiane jako obiekty, które mężczyźni mają ścigać, kontrolować i zdominować. Brakuje im sprawczości i często są przedstawiani jako towar na rynku małżeńskim. Krytyka Congreve podkreśla nierówność i ucisk, z jakim borykają się kobiety w społeczeństwie.
Krytyka moralności :Spektakl przedstawia krytykę standardów moralnych klas wyższych. Bohaterowie dopuszczają się niemoralnych i nieetycznych zachowań, nie ponosząc przy tym żadnych znaczących konsekwencji. Congreve wykorzystuje to do krytyki hipokryzji i podwójnych standardów istniejących w społeczeństwie. Kwestionuje prawdziwą naturę moralności i sposób, w jaki konwencje społeczne kształtują ludzkie działania.
Mobilność społeczna i granice klasowe :Congreve porusza także kwestię mobilności społecznej i podziałów klasowych istniejących w społeczeństwie. Postać Mirabella stanowi wyzwanie dla ustalonej hierarchii społecznej, gdy próbuje wznieść się ponad swój status społeczny i poślubić kobietę, którą kocha. W trakcie podróży Mirabell Congreve komentuje trudności w przełamywaniu barier klasowych i ograniczeń nałożonych na jednostki ze względu na ich urodzenie i pochodzenie społeczne.
Ogólnie rzecz biorąc, „Droga świata” służy jako potężna krytyka wartości społecznych, moralnych i kulturowych ery Restauracji. Poprzez satyrę, humor i przesadne postacie Congreve spogląda na społeczeństwo zwierciadłem i obnaża jego wady, hipokryzję i szaleństwa. Spektakl zachęca do krytycznej refleksji i rzuca wyzwanie widzowi, aby kwestionował normy i konwencje własnego społeczeństwa.