1. Łaska i Harmonia: Twórczość Raphaela charakteryzuje się wyjątkowym pięknem, równowagą i harmonią . Jego postacie są wyidealizowane i pełne wdzięku, a atmosfera spokoju i elegancji była wówczas wyjątkowa. Kontrastuje to na przykład z bardziej dramatycznym i intensywnym stylem Michała Anioła.
2. Przejrzystość i opanowanie: Kompozycje Raphaela są czytelne, uporządkowane i zrównoważone , ze szczególnym uwzględnieniem klasycznych proporcji i perspektywy . Jego dzieła często określa się jako „harmonijne” i „pogodne”, natomiast dzieła Michała Anioła można postrzegać jako bardziej chaotyczne i dynamiczne.
3. Skoncentruj się na humanizmie: Prace Raphaela mocno kładą nacisk na humanizm i renesansowy ideał człowieka . Przedstawiał jednostki z godnością, inteligencją i pięknem, ukazując potencjał człowieczeństwa. Odzwierciedlało to klimat intelektualny i kulturowy tamtych czasów.
4. Wszechstronność i zasięg: Podczas gdy Michał Anioł był znany przede wszystkim ze swojej rzeźby i malarstwa, a Leonardo da Vinci ze swoich poszukiwań naukowych i różnorodnych talentów artystycznych, Rafael był mistrzem wielu mediów , specjalizujący się w malarstwie, freskach, rysunku, a nawet architekturze. Był znany ze swojej wszechstronności i zdolności adaptacyjnych, zdolnych do pracy nad różnorodnymi tematami.
5. Mistrzostwo techniczne: Umiejętności techniczne Raphaela były niezwykłe zwłaszcza w użyciu koloru i światła. Był mistrzem sfumato, techniki tworzącej miękki, zamglony efekt, a w swoich obrazach osiągnął poczucie realizmu i głębi. Pomogło mu to stworzyć poczucie życia i wigoru w przedstawieniach postaci zarówno biblijnych, jak i historycznych.
6. Patronat: Rafael był bardzo poszukiwany przez wpływowych patronów, takich jak papież Juliusz II i Leon X. To pozwoliło mu pracować nad wielkimi projektami, takimi jak freski w Watykanie, co jeszcze bardziej wzmocniło jego sławę i reputację.
Chociaż Raphael pozostawał pod silnym wpływem swoich współczesnych, takich jak Leonardo i Michał Anioł, rozwinął odrębny styl, który współgrał z trendami kulturowymi tamtych czasów. Skupienie się na pięknie, harmonii i humanizmie ugruntowało jego pozycję jednego z największych artystów renesansu.