Główne tematy Sonetu 18 to:
Miłość: Wiersz jest celebracją miłości i piękna ukochanej osoby mówiącej. Mówca jest całkowicie oczarowany swoją ukochaną i wierzy, że jest ona najpiękniejszą i idealną osobą na świecie.
Natura: Głośnik używa natury jako metafory piękna i doskonałości swojej ukochanej. Porównuje ją do letniego dnia, róży i klejnotu.
Nieśmiertelność: Mówca wierzy, że uroda jego ukochanej nigdy nie przeminie, nawet po jej śmierci. Mówi, że jej uroda będzie „wiecznym latem” i że „będzie żyła pięknem swojego wyglądu”.
Sonet 73 Williama Szekspira jest wierszem bardziej ponurym i refleksyjnym. Chodzi o kontemplację mówiącego nad własną śmiertelnością i nieuchronnością śmierci. Sonet zaczyna się od słów mówiącego, że jest „zmęczony tym wszystkim”, co oznacza, że jest zmęczony życiem i światem. Mówi dalej, że wolałby umrzeć, niż żyć w świecie, w którym wszystko jest tymczasowe i podlega zmianom.
Główne tematy Sonnetu 73 to:
Śmiertelność: Wiersz jest medytacją nad własną śmiertelnością mówiącego i nieuchronnością śmierci. Nadawca ma świadomość, że się starzeje i że w końcu umrze.
Nietrwałość: Prelegent zastanawia się nad nietrwałością życia i świata. Mówi, że wszystko podlega zmianom i rozkładowi i że nic nie trwa wiecznie.
Pragnienie śmierci: Głośnik wyraża pragnienie śmierci, mówiąc, że wolałby umrzeć, niż żyć w świecie, w którym wszystko jest tymczasowe i podlega zmianom.
Porównanie i kontrast:
Choć oba sonety są autorstwa tego samego autora, ich tematyka jest bardzo różna. Sonnet 18 to radosna celebracja miłości i piękna, natomiast Sonnet 73 to ponura i refleksyjna medytacja na temat śmiertelności i nietrwałości. Sonet 18 jest pełen nadziei i optymizmu, Sonet 73 jest pełen rozpaczy i pesymizmu. Jednak oba sonety są pięknymi i poruszającymi dziełami sztuki, które dają wgląd w ludzkie doświadczenia.