Kadłub starożytnych mezopotamskich statków był wykonany z wiązek trzciny, materiału bardzo wytrzymałego i stosunkowo lekkiego. Wiązki trzciny powstają poprzez wiązanie ze sobą pojedynczych trzciny, które następnie są łączone ze sobą, tworząc solidną, a jednocześnie elastyczną konstrukcję. Konstrukcja ta zapewniła statkom wytrzymałość potrzebną do wytrzymania trudów podróży, a jednocześnie była wystarczająco lekka, aby umożliwić statkom szybkie poruszanie się po wodzie.
Charakterystyka projektu
Oprócz zastosowanych materiałów starożytne mezopotamskie statki charakteryzowały się także szeregiem cech konstrukcyjnych, które przyczyniły się do ich wytrzymałości i stabilności. Funkcje te obejmowały:
* Kadłuby symetryczne: Statki były symetryczne zarówno w przekroju, jak i burtach, co czyniło je bardziej odpornymi na przewrócenie się.
* Szerokie belki: Statki miały szeroką belkę, która tworzyła dużą powierzchnię w wodzie, która umożliwiała statkom łatwe pływanie.
* Wiele przegród: Statki miały wewnątrz wiele wodoszczelnych grodzi, dzięki którym były mniej podatne na zatonięcie. Jest to niezwykły i ważny postęp w starożytności, który w ogromnym stopniu przyczynił się do stabilności takich statków.
Dzięki tym czynnikom starożytne mezopotamskie statki mogły pływać zarówno po spokojnych, jak i wzburzonych wodach oraz bezpiecznie przewozić ciężkie ładunki.