1. Mieszanie i równowaga :Sekcja smyczkowa stanowi podstawę i główne brzmienie orkiestry. Zapewnia bogaty, ciepły i spójny dźwięk, który dobrze komponuje się z innymi instrumentami. Duża liczba strun pozwala na większą kontrolę nad dynamiką i barwą tonu, umożliwiając im zrównoważenie i wsparcie innych sekcji.
2. Wszechstronność :Sekcja smyczkowa jest niezwykle wszechstronna i zdolna do tworzenia szerokiej gamy wyrażeń muzycznych. Potrafi grać melodie, harmonie, kontrmelodie, pizzicato, tremolo i różne techniki smyczkowe, przyczyniając się do ogólnej ekspresji orkiestry.
3. Różnorodność brzmieniowa :Dzięki różnym instrumentom smyczkowym, z których każdy ma swoją unikalną barwę, sekcja smyczkowa oferuje różnorodne kolory tonalne. Skrzypce, altówka, wiolonczela i kontrabas zapewniają odrębne głosy, które można łączyć ze sobą, tworząc złożone tekstury i harmonie. Ta różnorodność wzbogaca ogólną paletę brzmieniową orkiestry.
4. Odtwarzanie sekcji :Na smyczkach często gra się w sekcjach, a nie jako soliści. Tworzy to pełniejszy, bardziej jednolity dźwięk i pozwala na większą kontrolę nad intonacją, równowagą i frazowaniem. Duża liczba muzyków w sekcji smyczkowej umożliwia tworzenie mocnych, dźwięcznych tutti i delikatnych, delikatnych pasaży.
5. Tradycja orkiestrowa :Historycznie rzecz biorąc, sekcja smyczkowa była kluczowym elementem orkiestry i stanowiła trzon zespołu. Tradycja posiadania dużej sekcji smyczkowej była przekazywana z pokolenia na pokolenie, a wielu kompozytorów napisało dzieła orkiestrowe, które w szczególny sposób podkreślają i wykorzystują możliwości smyczków.
Podsumowując, duży rozmiar sekcji smyczkowej przyczynia się do ogólnego bogactwa, wszechstronności i siły ekspresji orkiestry, czyniąc ją istotną częścią brzmienia orkiestry.