Kompozytor: Ludwiga van Beethovena
Data: 1803-1804
Imię i nazwisko: III Symfonia Es-dur op. 55, „Eroika”
Historia:
Symfonia „Eroica” została skomponowana przez Beethovena w latach 1803–1804. Początkowo Beethoven zamierzał zadedykować symfonię Napoleonowi Bonaparte, którego podziwiał jako postać bohaterską, ale rozczarował się, gdy Napoleon ogłosił się cesarzem. W rezultacie Beethoven wymazał dedykację i zmienił tytuł na „SinfoniaEroica”.
Struktura:
Symfonia składa się z czterech części:
1. Allegro z brio
2. Adagio assai
3. Allegro molto
4. Allegro molto – Poco Andante – Allegro
Część pierwsza, „Allegro con brio”, rozpoczyna się dwoma potężnymi akordami, które nadają ton całej symfonii. Część druga, „Adagioassai”, to część powolna i liryczna, która zapewnia kontrast. Część trzecia „Allegro molto” to żywiołowe Scherzo. Symfonię zamyka część czwarta „Allegro molto – Poco Andante – Allegro”, zawierająca wariacje na temat.
Znaczenie:
Symfonia „Eroica” uznawana jest za jedno z najważniejszych dzieł Beethovena. Był to punkt zwrotny w jego karierze, kiedy przeszedł z okresu klasycznego do romantycznego. Symfonia znana jest ze swoich heroicznych tematów, emocjonalnej głębi i innowacji orkiestrowych, przesuwających granice muzyki symfonicznej. Pozostaje jedną z najbardziej lubianych i wpływowych symfonii w repertuarze muzyki klasycznej.