W zatłoczonym pokoju byłeś tam,
Wizja piękna niezrównanego.
Moje serce biło jak szalone, zmysły ożyły,
W Twojej obecności poczułem się taki żywy.
(Przed refrenem)
Dzieliliśmy śmiech, marzenia i skradzione spojrzenia,
Chwile, które przypominały wieczny trans.
Och, urok, zagadkowy wdzięk,
Rzuciłeś zaklęcie na tę samotną przestrzeń.
(Chór)
Ale jak widmo wymknąłeś się,
Pozostawiając po sobie niepokojącą konsternację.
Ten, który uciekł, nieuchwytna dusza,
Słodko-gorzkie wspomnienie, które zbiera żniwo.
(Zwrotka 2)
Dni zamieniły się w noce, a miesiące w lata,
Jednak wspomnienie o Tobie pozostało w moich uszach.
Zastanawiałem się i błąkałem, szukając Ciebie,
W cieniach przeszłości trzymałem się wskazówki.
(Most)
Niektórzy mówią, że miłość nie ma trwać wiecznie,
Że zanika, pozostawiając jedynie szepty przeszłości.
Ale nie wierzę, że to wszystko na próżno,
Za tym, który uciekł, wciąż tęsknię i podtrzymuję.
(Chór)
Ale jak widmo wymknąłeś się,
Pozostawiając po sobie niepokojącą konsternację.
Ten, który uciekł, nieuchwytna dusza,
Słodko-gorzkie wspomnienie, które zbiera żniwo.
(Zwrotka 3)
Przez wzloty i upadki, wzloty i upadki,
Niosłem ze sobą marzenia, które oboje wybraliśmy.
W sercu trzymam mały żar nadziei,
Któregoś dnia los poprowadzi nas do ucieczki.
(Zakończenie)
Więc kontynuuję ze słodko-gorzkim uśmiechem,
W pogoni za wspomnieniami, mila za milą.
Dla tego, który uciekł, moje serce zawsze pozostanie,
W ponadczasowym rozdziale, w którym miłość nigdy nie gaśnie.