Jest taka kraina, o której słyszałem kiedyś w kołysance.
Gdzieś za tęczą niebo jest błękitne,
A marzenia, które odważysz się marzyć, naprawdę się spełniają.
Któregoś dnia poproszę gwiazdę
I obudzę się tam, gdzie chmury są daleko za mną.
Gdzie kłopoty topnieją jak krople cytryny,
Tam mnie znajdziesz, ponad szczytami kominów.
Gdzieś nad tęczą latają błękitki.
Ptaki latają nad tęczą. Dlaczego więc, och, dlaczego nie mogę?
Jeśli szczęśliwe małe błękitki przelecą poza tęczą,
Dlaczego, och, dlaczego nie mogę?