Amplituda drgań to maksymalne przemieszczenie drgającego obiektu z jego położenia równowagi. Im większa amplituda, tym głośniejszy dźwięk.
Głośność dźwięku jest również powiązana z częstotliwością wibracji. Częstotliwość wibracji to liczba wibracji na sekundę. Im wyższa częstotliwość, tym wyższa wysokość dźwięku.
Ludzkie ucho słyszy dźwięki o częstotliwościach od 20 Hz do 20 000 Hz. Dźwięki o częstotliwościach poniżej 20 Hz nazywane są infradźwiękami, a dźwięki o częstotliwościach powyżej 20 000 Hz nazywane są ultradźwiękami. Ludzie nie słyszą infradźwięków ani ultradźwięków, ale niektóre zwierzęta tak.
Decybel (dB) to jednostka miary używana do wyrażania głośności dźwięku. Skala decybeli jest logarytmiczna, co oznacza, że każde zwiększenie głośności o 10 dB oznacza podwojenie głośności dźwięku.
Próg słyszenia to najniższy dźwięk, jaki człowiek może usłyszeć. Próg słyszalności wynosi 0 dB. Próg bólu to najgłośniejszy dźwięk, jaki człowiek jest w stanie tolerować. Próg bólu wynosi 120 dB.
Większość ludzi uważa dźwięki o głośności od 30 dB do 60 dB za komfortowe. Dźwięki powyżej 80 dB mogą być szkodliwe dla słuchu, a dźwięki powyżej 120 dB mogą spowodować trwałe uszkodzenie słuchu.