1. Monofonia :odnosi się do muzyki składającej się z pojedynczej linii melodycznej bez akompaniamentu. Często występuje we wczesnośredniowiecznych i gregoriańskich pieśniach, gdzie melodię niesie pojedynczy głos.
2. Polifonia :W przeciwieństwie do monofonii, polifonia obejmuje wiele niezależnych linii melodycznych, które są ze sobą przeplatane. Melodie te mogą być harmonijne lub kontrastowe, tworząc bogatą i złożoną fakturę. Przykłady polifonii można znaleźć w renesansowej muzyce wokalnej, takiej jak madrygały i motety.
3. Homofonia :Homofonia odnosi się do tekstury muzycznej, w której melodii podstawowej towarzyszą podrzędne głosy lub akordy wspierające. Melodia główna stanowi wyraźną linię muzyczną, a akompaniament zapewnia wsparcie harmoniczne i rytmiczne. Homofonia jest powszechnie spotykana w kompozycjach z epoki klasycznej i romantycznej.
4. Tekstura kontrapunktowa :Odnosi się to do rodzaju polifonii, w której wiele linii melodycznych jest prezentowanych jednocześnie i oddziałuje na siebie w sposób kontrapunktowy. Każdy głos lub linia melodyczna jest melodycznie niezależna i porusza się według określonych zasad kontrapunktycznych, takich jak kontrapunkt, kanony i fugi. Kontrapunktową fakturę można znaleźć poczesne miejsce w muzyce barokowej, takiej jak J.S. Fugi i wynalazki Bacha.
5. Tekstura orkiestrowa :W dziedzinie muzyki klasycznej orkiestra odgrywa kluczową rolę w tworzeniu bogatej i różnorodnej tekstury. Orkiestra składa się z różnych sekcji – takich jak smyczki, instrumenty dęte drewniane, instrumenty dęte blaszane i perkusyjne – każda z nich ma własną barwę i charakterystykę. Połączenie tych sekcji tworzy złożony i dynamiczny dźwięk, który może być zarówno mocny, jak i skomplikowany.
6. Zadzwoń i odpowiedz :Jest to technika teksturowania, w której fraza muzyczna lub sekcja jest prezentowana przez jeden głos lub grupę, po czym następuje powtórzenie lub odpowiedź innego głosu lub grupy. Wzór wezwania i odpowiedzi często można znaleźć w muzyce ludowej, a także w niektórych kompozycjach barokowych i klasycznych.
Te różne podejścia do faktury kształtują ogólne brzmienie i strukturę muzyki klasycznej. Kompozytorzy wykorzystują te elementy tekstury do tworzenia ekspresji, emocji i różnorodności w swoich dziełach muzycznych.