Modulacja rowka na płycie LP ma zazwyczaj postać ciągłego wzoru spiralnego, zaczynającego się od najbardziej zewnętrznej krawędzi i stopniowo przesuwającego się do wewnątrz w kierunku środka płyty. Zmienna szerokość i głębokość tych rowków odzwierciedla zmiany w falach dźwiękowych, umożliwiając odtworzenie nagranej muzyki, gdy igła (rylec) gramofonu śledzi te rowki.
Specyficzny kształt i charakterystyka rowków jest determinowana procesem nagrywania. Zwykle rowki są „wycinane” w krążku lakieru wzorcowego za pomocą specjalistycznej maszyny grawerującej zwanej tokarką. Zmiany w ściankach rowków odpowiadają wahaniom sygnału audio, wychwytując treść muzyczną i zachowując ją na płycie w postaci fizycznych fal.
Kiedy płyta jest odtwarzana na gramofonie, igła wkładki odczytuje modulacje rytmu i przekształca je z powrotem na sygnały elektryczne. Sygnały te są następnie wzmacniane i odtwarzane przez głośniki, odtwarzając nagrany dźwięk.
Termin „groove” jest często używany zamiennie z terminem „utwór” w odniesieniu do podziałów muzyki na płycie LP. Każdy rytm reprezentuje konkretną sekcję lub utwór na płycie. Gramofon można przesuwać w różne pozycje wzdłuż rowka, aby odtwarzać żądaną część muzyki.
Ogólnie rzecz biorąc, rowek na płycie LP służy jako fizyczny nośnik do przechowywania i odtwarzania informacji audio, umożliwiając słuchaczom słuchanie muzyki nagranej w formacie analogowym zapewnianym przez płyty winylowe.