Radia półprzewodnikowe mają kilka zalet w porównaniu z radiami lampowymi. Są mniejsze, bardziej niezawodne, bardziej energooszczędne i wytwarzają mniej ciepła. Są również mniej podatne na uszkodzenia spowodowane wibracjami i wstrząsami, co czyni je idealnymi do użytku przenośnego i mobilnego.
Pierwsze radia na półprzewodniku zostały opracowane na początku lat sześćdziesiątych XX wieku, ale stały się powszechnie dostępne dopiero pod koniec lat sześćdziesiątych i na początku siedemdziesiątych XX wieku. W połowie lat siedemdziesiątych radia półprzewodnikowe w większości zastosowań całkowicie zastąpiły radia lampowe.
Obecnie radia półprzewodnikowe są wykorzystywane w wielu różnych zastosowaniach, w tym w domowych zestawach stereo, radiotelefonach przenośnych, radiach samochodowych i radiobudzikach. Są również stosowane w wielu innych urządzeniach elektronicznych wyposażonych w odbiornik radiowy, takich jak smartfony, aparaty cyfrowe i odtwarzacze MP3.