1. Zwiększenie rozmiaru orkiestry :Kompozytorzy romantyczni poszukiwali pełniejszego i potężniejszego brzmienia, co doprowadziło do powiększenia się orkiestry. Typowa orkiestra okresu klasycznego liczyła około 40-50 muzyków, podczas gdy orkiestry romantyczne mogły przekraczać 100 wykonawców.
2. Zwiększona rola instrumentów dętych drewnianych i dętych :Kompozytorzy romantyczni wyeksponowali ekspresję instrumentów dętych drewnianych i dętych blaszanych, umożliwiając im odgrywanie w orkiestrze bardziej solistskich i prominentnych ról. Coraz częściej pojawiały się instrumenty dęte drewniane, takie jak klarnet, flet i obój, wzbogacając barwę i zakres dynamiki orkiestry. Instrumenty dęte blaszane, zwłaszcza puzon i trąbka, zyskały nowe znaczenie i moc.
3. Wprowadzenie trąbki zaworowej i rogu francuskiego :Wynalezienie systemu zaworów dla trąbki i rogu uczyniło je bardziej wszechstronnymi chromatycznie. Ułatwiło to większą swobodę wypowiedzi i możliwość grania trudniejszych fragmentów, znacznie zwiększając zakres i możliwości tych instrumentów.
4. Rozwój „tuby Wagnera” :Richard Wagner wprowadził „tubę Wagnera”, wyspecjalizowaną formę tuby, aby dodać głębi i ciepła sekcji instrumentów dętych orkiestry. Innowacje Wagnera w instrumentacji wywarły głęboki wpływ na twórczość orkiestrową i przyczyniły się do powstania odrębnego romantycznego brzmienia orkiestrowego.
5. Rozwinięta sekcja ciągu :Sekcja smyczkowa rozwinęła się w epoce romantyzmu, zwiększając jej ekspresję i bogactwo. Zwiększając liczbę pierwszych i drugich skrzypiec, altówek i wiolonczel, sekcja smyczkowa znacząco przyczyniła się do ogólnej pełni i faktury orkiestry.
6. Wpływ Berlioza :Hector Berlioz był kluczową postacią w pionierskich zmianach w orkiestracji w okresie romantyzmu. Jego obszerny traktat na ten temat „Traktat o nowoczesnym instrumentacji i orkiestracji” wprowadził nowe techniki orkiestracyjne, które przesunęły granice pisarstwa orkiestrowego i zainspirowały kolejne pokolenia kompozytorów.
Te zmiany i innowacje doprowadziły do głębokiej transformacji instrumentarium orkiestrowego w epoce romantyzmu, kształtując wyraźny potencjał ekspresyjny, bogatsze kolory i wielki wpływ, które charakteryzują romantyczną muzykę orkiestrową.