1. Ragtime:Ragtime był synkopowanym, wysoce rytmicznym stylem fortepianowym, który powstał pod koniec XIX wieku i osiągnął swój szczyt w latach 1910-tych. Utwory ragtime charakteryzowały się złożonymi, synkopowanymi rytmami i żywymi melodiami.
2. Jazz:Jazz pojawił się jako połączenie afroamerykańskich tradycji muzycznych, takich jak piosenki robocze, wrzaski terenowe, blues i ragtime. Zespoły jazzowe zazwyczaj składały się z różnych instrumentów, w tym trąbki, puzonu, klarnetu, saksofonu, fortepianu, banjo i perkusji. Improwizacja jazzowa, synkopa i wezwanie i odpowiedź stały się cechami definiującymi ten gatunek.
3. Blues:Blues pojawił się jako styl wokalny i forma muzyczna rozwinięta przez Afroamerykanów pod koniec XIX wieku. Muzyka bluesowa charakteryzowała się melancholijnymi i intensywnymi emocjonalnie tekstami, którym zazwyczaj towarzyszyła gitara.
4. Tin Pan Alley:Tin Pan Alley była dzielnicą Nowego Jorku, która na początku XX wieku stała się centrum popularnego przemysłu wydawniczego piosenek. W tym okresie Tin Pan Alley wyprodukował wiele hitów, od sentymentalnych ballad po utwory komediowe.
5. Wodewil:Wodewil był popularną formą rozrywki obejmującą różne występy, w tym skecze komediowe, układy taneczne, akty akrobatyczne i występy muzyczne. Wodewil odegrał znaczącą rolę w popularyzacji nowych pieśni i stylów muzycznych.
6. Muzyka klasyczna:Muzyka klasyczna, obejmująca szeroki zakres muzyki zachodniej, od renesansu po epokę nowożytną, nadal stanowiła integralną część sceny muzycznej w latach 1910-1920. Kompozytorzy tacy jak Igor Strawiński, Claude Debussy, Maurice Ravel i Béla Bartók swoimi innowacyjnymi kompozycjami przesuwali granice muzyki klasycznej.
7. Muzyka taneczna:W tej epoce popularność muzyki tanecznej znacznie wzrosła. Popularne były tańce towarzyskie, takie jak walc, fokstrot, tango i charleston, a zespoły taneczne grały żywą muzykę, aby zaspokoić te trendy.
Te gatunki i style muzyczne położyły podwaliny pod różnorodność i ewolucję muzyki popularnej w następnych dziesięcioleciach.