1. Wpływ mistrzów klasycznych: Wielu tradycjonalistycznych kompozytorów epoki romantyzmu sięgało do epoki klasycznej (mniej więcej 1750–1830) jako źródła inspiracji i wskazówek. Kompozytorzy klasyczni, tacy jak Wolfgang Amadeusz Mozart, Joseph Haydn i Ludwig van Beethoven, byli wysoko cenieni za mistrzostwo techniczne, przejrzystość strukturalną i głębię emocjonalną swojej muzyki.
2. Zachowanie tradycji: Kompozytorzy tradycjonalistyczni czuli silne poczucie ciągłości z tradycjami muzycznymi ustanowionymi przez tych klasycznych mistrzów. Wierzyli w zachowanie i kontynuację tych tradycji, a nie całkowite zerwanie z nimi. To zachowanie tradycji muzycznych obejmowało trzymanie się tradycyjnych form, takich jak sonata, symfonia i koncert.
3. Doskonałość techniczna: Kompozytorzy tradycjonalistyczni podziwiali biegłość techniczną i kunszt mistrzów klasycyzmu. Studiowali i analizowali dzieła tych mistrzów, aby uzyskać wgląd w strukturę muzyczną, harmonię, kontrapunkt i orkiestrację. Ten podziw doprowadził do ciągłego nacisku na doskonałość techniczną w ich własnych kompozycjach.
4. Wyraz emocjonalny: Chociaż epoka romantyzmu znana jest z nacisku na ekspresję emocjonalną, kompozytorzy tradycyjni nadal szanowali i uwzględniali elementy emocjonalnej powściągliwości muzyki klasycznej. Wierzyli w zachowanie równowagi pomiędzy ekspresją a spójnością strukturalną. Takie podejście jest widoczne w twórczości takich kompozytorów jak Johannes Brahms, którzy łączyli romantyczną ekspresję z klasyczną dyscypliną.
5. Hołd i hołd: Wielu kompozytorów tradycjonalistycznych składało hołd mistrzom poprzez własne kompozycje. Może to przybrać formę bezpośrednich cytatów, aluzji lub imitacji stylistycznej. Na przykład Brahms skomponował zbiór wariacji na temat Haydna, wyrażając swój podziw dla twórczości wcześniejszego mistrza.
6. Nauczanie i pedagogika: Tradycjonalistyczni kompozytorzy często przekazywali cześć mistrzom poprzez nauczanie i pedagogikę. Włączyli dzieła mistrzów klasyki do swoich programów nauczania, dbając o to, aby wiedza muzyczna i tradycje zostały przekazane przyszłym pokoleniom muzyków i kompozytorów.
Podczas gdy epoka romantyzmu przyniosła znaczące zmiany i innowacje w muzyce, kompozytorzy tradycjonalistyczni odegrali ważną rolę w utrzymaniu związku z przeszłością i zachowaniu muzycznego dziedzictwa wielkich mistrzów. Ich szacunek i podziw dla tych mistrzów ukształtował ich własne podejście do kompozycji i przyczynił się do ciągłości tradycji muzycznych różnych epok.