Celem basu ziemnego jest zapewnienie poczucia stabilności i ciągłości całej kompozycji, często działając jako element jednoczący, łączący różne sekcje lub części. Może także służyć jako punkt odniesienia dla innych instrumentów, pomagając w ustaleniu ogólnej tonacji i struktury harmonicznej muzyki.
W najprostszej formie bas może składać się z pojedynczej nuty lub akordu powtarzanego w kółko. Może być jednak również bardziej złożony i zawierać różnice w rytmie, melodii i harmonii.
Technika basu była stosowana w różnych gatunkach muzycznych i okresach na przestrzeni dziejów, od muzyki wczesnego baroku po współczesny jazz. Jest to szczególnie powszechne w tradycyjnych formach, takich jak passacaglia i chaconne, gdzie bas mielony zapewnia podstawową strukturę dla wyszukanych wariacji.
W przypadku uziemionej gitary basowej gitarzysta zazwyczaj gra powtarzający się wzór nut w dolnym rejestrze instrumentu, podczas gdy inne instrumenty (takie jak instrument melodyczny lub kontrmelodia) grają nad nim różne linie muzyczne.