1. Johann Sebastian Bach, Sonaty i Partity na skrzypce solo: Zbiór sześciu utworów solowych, powstałych w latach 1717–1720, uważany jest za jedno z najgłębszych i najbardziej wymagających dzieł literatury skrzypcowej. Geniusz Bacha ukazany jest poprzez zawiły kontrapunkt, techniczną błyskotliwość i głęboką ekspresję muzyczną.
2. Niccolò Paganini, 24 kaprysy na skrzypce solo: Kaprysy Paganiniego, skomponowane około 1802-1817, słyną z ekstremalnych trudności technicznych i wirtuozowskich wymagań, jakie stawiają wykonawcom. Obejmują różne techniki, takie jak harmoniczne, pizzicato i szybkie pasaże lewej ręki.
3. Ludwig van Beethoven, Koncert skrzypcowy D-dur op. 61: Napisany w 1806 roku Koncert skrzypcowy Beethovena jest kamieniem węgielnym repertuaru skrzypcowego. Reprezentuje przejście od muzyki klasycznej do romantycznej, z jej dramatycznymi tekstami orkiestrowymi, lirycznymi fragmentami solowymi i momentami intensywnej ekspresji emocjonalnej.
4. Piotr Iljicz Czajkowski, Koncert skrzypcowy D-dur op. 35: Koncert skrzypcowy Czajkowskiego, ukończony w 1878 roku, słynie z emocjonalnej głębi, pięknych melodii i wyzwań technicznych. Stał się jednym z najpopularniejszych i najbardziej lubianych koncertów skrzypcowych w muzyce klasycznej.
5. Johannes Brahms, Koncert skrzypcowy D-dur op. 77: Skomponowany w latach 1878–1879 Koncert skrzypcowy Brahmsa jest podziwiany za wielkość, tematy liryczne i umiejętną orkiestrację. Pokazuje znajomość struktury muzycznej Brahmsa i jego głęboki wgląd w emocjonalne możliwości skrzypiec.
6. Henri Vieuxtemps, V Koncert skrzypcowy a-moll op. 37: Piąty koncert skrzypcowy Vieuxtempsa, skomponowany w 1850 roku, słynie z wirtuozowskich fajerwerków i intensywności emocjonalnej. Zawiera wymagające pasaże, błyskotliwość techniczną i wyraziste tematy.
7. Igor Strawiński, Suita Firebird (solo na skrzypce z oryginalnej partytury baletu): Suita baletowa Strawińskiego z 1910 roku, oparta na rosyjskim folklorze, zawiera kultowe solo na skrzypcach w części „Taniec ognistego ptaka”. Olśniewające solo charakteryzuje się ognistą techniką i sugestywnymi melodiami.
8. Fritz Kreisler, Liebesleid (Smutek miłości) i Schön Rosmarin (Piękny rozmaryn): Kompozycje na skrzypce Kreislera, choć nie są to dzieła ściśle oryginalne (często adaptował i aranżował istniejące melodie), stały się niezmiennie popularne ze względu na ich emocjonalną głębię i atrakcyjne melodie.
9. Pablo de Sarasate, Zigeunerweisen (Air cygański), op. 20: Utwór Sarasate, skomponowany w 1878 roku, jest dziełem wirtuozowskim, nawiązującym do tradycji muzycznych Węgier i Romów. Łączy w sobie genialne techniczne pasaże z namiętnymi melodiami.
10. George Gershwin, Porgy and Bess (Aranżacje na skrzypce z Opery): Chociaż opera Gershwina jest dobrze znana, aranżacje skrzypcowe jej melodii, zawierające wpływy jazzu i amerykańskiego folku, stały się również popularnymi utworami recitalowymi skrzypków.
Utwory te stanowią zaledwie ułamek ogromnego i różnorodnego repertuaru ważnych dzieł skrzypcowych. Każdy utwór zajmuje szczególne miejsce w sercach muzyków i publiczności, ukazując ekspresyjne i wirtuozowskie możliwości skrzypiec.