Flet bangsi jest wykonany głównie z bambusa i charakteryzuje się wyraźną strukturą. Zwykle ma kształt cylindryczny z sześcioma otworami na palce (w niektórych odmianach może być siedem otworów), każdy umieszczony w określonych odstępach w celu wytworzenia różnych nut. Górny koniec fletu jest otwarty i służy jako ustnik, przez który muzycy wdmuchują powietrze do instrumentu w celu wytworzenia dźwięku.
Flet bangsi wytwarza wysokie i jasne brzmienie, które uzupełnia inne tradycyjne indonezyjskie instrumenty, takie jak orkiestra gamelan i zespół angklung. Jego wszechstronność umożliwia muzykom granie melodii, harmonii i improwizowanych fragmentów, przyczyniając się do ogólnej ekspresji muzycznej i atmosfery w różnych wykonaniach artystycznych.
W Indonezji flet bangsi ma głębokie korzenie kulturowe i historyczne, związane ze starożytnymi rytuałami, ceremoniami i tradycyjnymi tańcami. Często pojawia się w opowieściach ludowych i legendach, symbolizując harmonijne połączenie między ludźmi, naturą i światem duchów.
Ze względu na swoje znaczenie flet bangsi stał się istotnym instrumentem w przekazywaniu dziedzictwa kulturowego przekazywanego z pokolenia na pokolenie w społecznościach indonezyjskich. Muzycy przekazują swoją wiedzę i umiejętności gry na flecie bangsi, utrwalając tradycje, wartości i ekspresję artystyczną, które splatają się z tym urzekającym instrumentem.
Ogólnie rzecz biorąc, flet bangsi ma ogromną wartość kulturową jako symbol indonezyjskiego dziedzictwa muzycznego, reprezentujący bogatą różnorodność muzyczną kraju i trwały związek między sztuką a tożsamością kulturową.