1. Bębny Bongo pochodzą z Kuby i są częścią afro-kubańskiej tradycji muzycznej.
2. Nazwa „bongo” pochodzi od słowa „mbongo” z Bantu, które oznacza „skórę zwierzęcą”.
3. Tradycyjne bongosy składają się z dwóch bębnów o różnych rozmiarach, zwykle wykonanych z twardego drewna (zwykle dębu lub mahoniu) ze skórami zwierzęcymi (często kozimi) naciągniętymi na otwarte końce.
4. Większy bęben nazywany jest „hembra” (żeński), a mniejszy nazywany jest „macho” (męskim).
5. Na bongosach gra się rękami, a gracz używa różnych technik do tworzenia różnych dźwięków, w tym tonów otwartych, tonów wyciszonych, uderzeń i beczek.
6. Bębny Bongo są powszechnie używane w gatunkach muzyki latynoskiej, takich jak salsa, merengue, son, cha-cha-chá i rumba.
7. Bębny Bongo znalazły także zastosowanie w innych stylach muzycznych, takich jak jazz, rock i pop, i często są używane jako instrumenty perkusyjne w różnych zespołach muzycznych.
8. Znani gracze bongo to Mongo Santamaría, Carlos „Patato” Valdés, Richard „Richie” Flores i Giovanni Hidalgo, którzy wnieśli znaczący wkład w sztukę gry na bębnach bongo.
9. Rozmiar bongosów może być różny, przy czym większy bęben hembra ma zazwyczaj średnicę około 7-8 cali, a bęben macho ma średnicę około 6-7 cali.
10. Bębny Bongo są używane nie tylko w występach muzycznych, ale służą także jako ważne symbole kulturowe w wielu społecznościach afro-kubańskich, reprezentując bogate dziedzictwo i tradycje tych społeczności.