Basal to pojedynczy gong osadzony na drewnianym stojaku, wykonany z mieszanki cyny, ołowiu, a czasami mosiądzu lub miedzi. Często jest mniejszy i lżejszy niż inne gongi filipińskie. Dźwięk gongu jest metaliczny, czysty i dźwięczny. Basal występuje w różnych rozmiarach, mniejsze mają wyższe tony, podczas gdy większe wytwarzają głębsze tony.
Na basalu gra się ręcznymi młotkami z gałką, znanymi jako pangkakaw lub pangatuk, jedną lub obiema rękami, często w improwizowanych rytmach. Na basalu można również grać razem z innymi instrumentami, takimi jak flety bambusowe lub kudyapi, dwustrunowa lutnia łódkowa.
Basal jest integralną częścią kultury plemiennej Palawanu, służy do sygnalizowania ważnych wydarzeń, ceremonii i rytuałów, a także towarzyszy występom tradycyjnej muzyki i tańca, zapewniając podstawę rytmiczną. Jest również używany jako instrument solowy, tworząc zapadające w pamięć i hipnotyzujące melodie.
Basal jest ważny nie tylko na Palawanie, ale pojawia się także podczas występów muzycznych i pokazów kulturalnych na Filipinach, prezentując bogate tradycje muzyczne rdzennej ludności tego kraju.