We wczesnej muzyce chrześcijańskiej tych siedem liter przypisywano ważnym nutom skali. Nuty te nazywano „sylabami”. ”, a każdej sylabie przypisano inną wysokość w zależności od jej położenia na skali. Na przykład nuta C nosiło nazwę „Do”. ”, i uwaga D nosił nazwę „Re .”
Później nazwy tych sylab zostały skrócone do pierwszej litery każdej sylaby, w wyniku czego powstało siedem liter, których używamy dzisiaj do oznaczania nut.