Młotki pokryte są filcem, który amortyzuje uderzenie młoteczków o struny. Pomaga to zapobiec uszkodzeniu strun. Młotki uderzają w struny w określonym punkcie zwanym „punktem uderzenia”. Punkt uderzenia znajduje się w odległości około 1/3 drogi od mostka fortepianu do trzpienia stroikowego.
Struny wibrują, gdy uderzają w nie młoteczki. Wibracje strun wytwarzają fale dźwiękowe, które rozchodzą się w powietrzu i są słyszalne przez słuchacza. Im wyższy jest ton struny, tym szybciej wibruje i tym wyższa jest wysokość dźwięku.
Fale dźwiękowe wydobywające się ze strun są wzmacniane przez pudło rezonansowe fortepianu. Płyta rezonansowa to duży kawałek drewna, który znajduje się pod strunami. Wibracje strun powodują wibrację płyty rezonansowej, co wzmacnia fale dźwiękowe i wysyła je do pomieszczenia.
Struny fortepianu są również tłumione przez amortyzatory. Amortyzatory to pokryte filcem kawałki drewna, które znajdują się w pobliżu strun. Amortyzatory zapobiegają drganiom strun po uderzeniu młotków. Zapobiega to dalszemu wibrowaniu strun i wytwarzaniu dźwięku po zwolnieniu klawisza.
Fortepian to bardzo złożony instrument, a wytwarzanie dźwięku to złożony proces. Jednak podstawowa zasada jest taka, że młoteczki uderzają w struny, struny wibrują, a fale dźwiękowe są wzmacniane przez płytę rezonansową.