Kiedy gra się na harmonijce ustnej w jej standardowym stroju, wytwarza ona określony zestaw nut odpowiadający tonacji harmonijki ustnej. Na przykład harmonijka dostrojona w tonacji C będzie generować dźwięki C, D, E, F, G, A i B.
Podczas gry na harfie krzyżowej gra się na harmonijce ustnej w innej tonacji, zmieniając sposób jej trzymania i stosując określone techniki zginania nut. W rezultacie powstaje inny zestaw notatek. Na przykład na harmonijce dostrojonej w tonacji C można grać na harfie krzyżowej w tonacji G, trzymając ją w inny sposób i naginając pewne nuty.
Gra na harfie krzyżowej dodaje element ekspresji i uduchowienia grze na harmonijce ustnej. Pozwala muzykom tworzyć charakterystyczne melodie, improwizacje i solówki, wykorzystując unikalne cechy tonalne powstałe w wyniku gry w innej tonacji.
Technika harfy krzyżowej jest powszechnie stosowana w muzyce bluesowej, gdzie często kojarzy się ją z uduchowionym i pełnym emocji brzmieniem harmonijkarzy bluesowych. Można go jednak używać również w innych gatunkach, takich jak rock, jazz, folk, a nawet muzyka klasyczna.
Ogólnie rzecz biorąc, harfa krzyżowa to technika, która wzbogaca możliwości tonalne harmonijki ustnej, umożliwiając muzykom odkrywanie różnych tonacji, tworzenie niepowtarzalnych ekspresji muzycznych oraz dodawanie głębi i charakteru ich występom.