* Jedność: Rozpoczęcie i zakończenie na tej samej nucie może stworzyć wrażenie jedności i symetrii w utworze muzycznym. Może to być szczególnie skuteczne w przypadku krótszych utworów, takich jak preludia lub etiudy, gdzie nie ma zbyt wiele czasu na rozwój i zgłębianie różnych pomysłów muzycznych.
* Podkreślenie: Rozpoczęcie i zakończenie na tej samej nucie może również pomóc w podkreśleniu tej nuty i uczynieniu jej bardziej zapadającą w pamięć. Może to być przydatne do stworzenia mocnego haczyka lub melodii, która pozostanie ze słuchaczem po zakończeniu utworu.
* Rozwiązanie: Wreszcie, rozpoczynanie i kończenie tą samą nutą może stworzyć poczucie rozdzielczości i ostateczności. Może to być satysfakcjonujący sposób na zakończenie utworu muzycznego i pozostawienie słuchacza poczucia satysfakcji i kompletności.
Oto kilka przykładów utworów muzycznych rozpoczynających się i kończących tą samą nutą:
* „Dla Elise” Ludwiga van Beethovena
* „Clair de Lune” Claude’a Debussy’ego
* „The Entertainer” Scotta Joplina
* „Over the Rainbow” Harolda Arlena
* „Co za wspaniały świat” George’a Davida Weissa i Boba Thiele