W okresie renesansu kompozytorzy swobodnie upiększali melodie chorałowe, tworząc nowe dzieła muzyczne. Proces ten, zwany parodią, polegał na przejęciu istniejącej melodii (często z utworu religijnego) i wykorzystaniu jej jako podstawy do stworzenia nowej kompozycji, często motetu polifonicznego. Kompozytor może dodać do melodii nowe głosy, zmienić rytm lub dodać nowy tekst. Praktyka ta umożliwiła kompozytorom tworzenie nowej muzyki, jednocześnie oddając hołd oryginalnym melodiom.