Zadęcie:
1. Klarnecista rozpoczyna od uformowania zadęcia, co polega na umieszczeniu dolnej wargi na dnie stroika i górnym ząbku na górze ustnika.
Wibracje stroika:
2. Kiedy klarnecista wdmuchuje powietrze do ustnika, jego strumień uderza w cienki, elastyczny stroik. Powoduje to, że stroik szybko wibruje w stosunku do powierzchni ustnika (płaskiej powierzchni, na której spoczywa stroik).
Rezonans:
3. Wibracje stroika wytwarzają fale dźwiękowe, które wędrują do cylindrycznego otworu klarnetu. Otwór klarnetu działa jak rezonator, wzmacniając i kształtując fale dźwiękowe.
Dźwięki otwarte i zamknięte:
4. Otwierając i zamykając otwory tonowe (zakryte palcami grającego) na całej długości klarnetu, klarnecista kontroluje wysokość i barwę dźwięku. Otwarcie otworu tonowego powoduje utworzenie dodatkowego otworu umożliwiającego ucieczkę fal dźwiękowych, zmieniając długość wibrującego słupa powietrza, a tym samym zmieniając wysokość tonu.
Przesadne nadmuchanie:
5. Klarnet może wytwarzać różne rejestry nut poprzez przedmuchanie, co oznacza zwiększenie ciśnienia i prędkości powietrza. Nadmierne dmuchanie powoduje, że stroik wibruje w różnych trybach, wytwarzając wyższe dźwięki.
Kluczowy mechanizm:
6. Klarnet posiada mechanizm klawiszowy składający się z dźwigni, prętów i sprężyn łączących klawisze z otworami tonowymi. Po naciśnięciu klawisza otwiera lub zamyka odpowiedni otwór tonowy, ułatwiając szybkie i dokładne zmiany wysokości tonu.
Jakość dźwięku:
7. Na wyjątkową jakość brzmienia klarnetu wpływa kilka czynników, w tym kształt otworu (cylindryczny lub stożkowy), materiał (drewno lub tworzywo sztuczne), rodzaj stroika (wytrzymałość i materiał) oraz zadęcie klarnecisty i styl gry.
Podsumowując, wydawanie dźwięku przez klarnet polega na wibrowaniu pojedynczego stroika na ustniku, co powoduje powstanie fal dźwiękowych, które rezonują i kształtują się w otworze klarnetu. Wysokość i barwa dźwięku są kontrolowane palcami gracza poprzez otwieranie i zamykanie otworów tonowych.