1. Wibracje mechaniczne: Kiedy kamerton zostanie uderzony gumowym młotkiem lub innym przedmiotem, zaczyna wibrować. Zęby kamertonu poruszają się szybko w przód i w tył, powodując wibracje mechaniczne.
2. Kompresja i rozrzedzenie: Gdy zęby kamertonu przesuwają się na zewnątrz, wypychają cząsteczki powietrza przed siebie, powodując ich gęstsze upakowanie. Tworzy to obszar wyższego ciśnienia, zwany kompresją. Gdy zęby przesuwają się do wewnątrz, tworzą obszar niższego ciśnienia, zwany rozrzedzeniem.
3. Propagacja fal dźwiękowych: Naprzemienne uciski i rozrzedzenia generowane przez kamerton tworzą fale dźwiękowe. Fale te przemieszczają się w powietrzu w postaci serii zmian ciśnienia, podobnych do zmarszczek na powierzchni stawu.
4. Ruch cząsteczek powietrza: W miarę rozprzestrzeniania się fal dźwiękowych powodują one wibracje cząsteczek powietrza tam i z powrotem w tym samym kierunku, w którym porusza się fala. Powoduje to transfer energii w powietrzu, umożliwiając dźwiękowi rozchodzenie się.
5. Częstotliwość i wysokość dźwięku: Częstotliwość fali dźwiękowej odpowiada liczbie drgań wytwarzanych przez kamerton na sekundę. Fale dźwiękowe o wysokiej częstotliwości są postrzegane jako dźwięki o wysokiej częstotliwości, natomiast fale dźwiękowe o niskiej częstotliwości są postrzegane jako dźwięki o niskiej częstotliwości.
Wibrujący kamerton pełni rolę źródła dźwięku, generując ciągłą falę dźwiękową aż do ustania wibracji. Ta fala dźwiękowa rozchodzi się w powietrzu, pozwalając nam usłyszeć charakterystyczny dźwięk kamertonu.