1. Przepływ powietrza: Flecista wdmuchuje powietrze przez mały otwór zwany otworem zadęcia, który znajduje się tuż pod płytką wargową. Ten strumień powietrza tworzy cienką warstwę powietrza zwaną strumieniem powietrza.
2. Rozdzielanie powietrza: Gdy strumień powietrza uderza w krawędź płytki wargowej, dzieli się na dwie części:
- Wewnętrzny strumień powietrza: Ta część strumienia powietrza trafia do korpusu fletu.
- Zewnętrzny strumień powietrza: Ta część strumienia powietrza przechodzi nad płytką wargową i miesza się z otaczającym powietrzem.
3. Tworzenie wiru: Interakcja wewnętrznych i zewnętrznych strumieni powietrza tworzy serię wirów (maleńkich wirów powietrza) na krawędzi płytki wargowej. Wiry te powstają naprzemiennie nad i pod płytką wargową.
4. Rezonans: Wiry generowane przez strumień powietrza oddziałują z częstotliwościami rezonansowymi korpusu fletu. Powoduje to, że powietrze wewnątrz fletu wibruje w określonych wysokościach, wytwarzając dźwięk.
5. Wzmocnienie dźwięku: Dźwięk wytwarzany wewnątrz fletu jest wzmacniany, gdy przemieszcza się przez rezonujący korpus instrumentu. Długość i kształt otworu fletu (wnęki wewnętrznej) oraz rozmieszczenie otworów tonowych określają specyficzne wysokości i właściwości tonów, które można wytworzyć.
6. Umieszczenie palca: Otwierając i zamykając otwory tonowe wzdłuż korpusu fletu, flecista może zmieniać długość wibrującego słupa powietrza, zmieniając w ten sposób wysokość wytwarzanego dźwięku.
Należy zauważyć, że kontrola oddechu flecisty, zadęcie (pozycja warg i przepływ powietrza) oraz technika palców odgrywają kluczową rolę w tworzeniu pięknego i wyrazistego dźwięku na flecie.