1. „Jak skowronek o świcie
Z ponurej ziemi śpiewa swą słodką pieśń ku niebu.”
To metafora porównująca Violę i jej piosenkę do skowronka wznoszącego się o świcie i śpiewającego melodyjne piosenki ku niebu.
2. „Tak bardzo nasza łaska obraża”.
Jest to przykład personifikacji, gdzie abstrakcyjnemu pojęciu „obrazy łaski” nadawane są cechy ludzkie,
3. „Aby opuścić jego łóżko, zaproś jego haftowane łóżko…”
Haftowane to przykład przymiotnika użytego w sensie przenośnym, aby określić ozdobność łóżka.
4. „Moja dusza szaleje na myśl o Tobie…”
W tym wersecie zastosowano metonimię, gdzie „dusza” reprezentuje całą osobę, a „szalony” jest używany w przenośni do wyrażenia intensywnego stanu emocjonalnego, a nie rzeczywistego szaleństwa.
5. „...ale, podobnie jak właściciel, po twojej śmierci będziesz leżał zimny i spokojny.”
Jest to kolejny przykład personifikacji, w której „łóżku” nadawane są ludzkie cechy właściciela, który ostatecznie po śmierci stygnie i nieruchomieje.