Co to jest muzyka neapolitańska?

Muzyka neapolitańska (włoski:canzone napoletana, wymawiane [kanˈtsone napoːleˈtaːna]) to gatunek włoskiej muzyki ludowej, który powstał w Neapolu we Włoszech. Charakteryzuje się charakterystycznym instrumentarium, na które składa się mandolina, gitara i akordeon, a także wysoce melodyjnym i emocjonalnym stylem wokalnym. Muzyka neapolitańska jest popularna we Włoszech i na świecie od XIX wieku i jest wykonywana przez wielu znanych śpiewaków, w tym Enrico Caruso, Dean Martin i Frank Sinatra.

Do najsłynniejszych piosenek neapolitańskich należą „O sole mio”, „Funiculì, Funiculà” i „Santa Lucia”. Muzykę neapolitańską wykorzystano także w kilku filmach, m.in. w „Ojcu chrzestnym” i „Utalentowanym panu Ripley”.

Muzyka neapolitańska jest ważną częścią kultury włoskiej i została wpisana na listę niematerialnego dziedzictwa kulturowego UNESCO.