1) Podteksty: Są to dodatkowe częstotliwości towarzyszące częstotliwości podstawowej (wysokości) dźwięku. Obecność i względna siła alikwotów tworzy niepowtarzalny dźwięk lub „kolor” instrumentu.
2) harmoniczne: Harmoniczne są całkowitymi wielokrotnościami częstotliwości podstawowej. Są one ściśle powiązane z alikwotami, ale mają specyficzny matematyczny związek z tonami podstawowymi.
3) Formanty: Formanty to pasma częstotliwości, w których koncentruje się energia dźwięku, nadając dźwiękowi charakterystyczne cechy samogłoskowe w przypadku głosów lub niektórych instrumentów muzycznych.
Na barwę dźwięku wpływa kilka czynników, m.in.:
- Kształt fali dźwięku: Kształt fali dźwiękowej określa jej podstawowe cechy tonalne. Na przykład fala sinusoidalna ma czysty, gładki dźwięk, podczas gdy fala prostokątna ma ostrzejszy, bardziej brzęczący dźwięk.
- Instrument lub głos wytwarzający dźwięk: Różne instrumenty i głosy mają różną naturalną barwę ze względu na użyte materiały, ich konstrukcję i sposób, w jaki się na nich gra. Na przykład skrzypce mają ciepłą, bogatą barwę, podczas gdy trąbka ma jasną, przeszywającą barwę.
- Akustyka otoczenia: Pomieszczenie lub przestrzeń, w której powstaje dźwięk, może również wpływać na jego barwę. Pomieszczenie z pogłosem może dodać dźwiękowi poczucia ciepła i pełni, natomiast pomieszczenie suche może sprawić, że dźwięk będzie brzmiał bardziej bezpośrednio i natychmiastowo.
Barwa jest istotnym elementem muzyki, który dodaje bogactwa, różnorodności i wyrazistości kompozycjom muzycznym. Pozwala kompozytorom tworzyć odrębne pejzaże dźwiękowe i przekazywać różne nastroje i emocje poprzez swoją muzykę.