Arts >> Sztuka i rozrywka >  >> Muzyka >> Inna muzyka

W jaki sposób muzycy bluesowi wykorzystywali zmiany skali durowej, które stały się znane jako tonacja niebieska?

Muzycy bluesowi wykorzystali specyficzne zmiany skali durowej, aby stworzyć niepowtarzalną i charakterystyczną tonację zwaną tonacją niebieską. Oto niektóre z kluczowych zmian:

1. Spłaszczony trzeci (♭3): Trzeci stopień gamy durowej jest obniżony o jeden półton, co daje „nutę niebieską”. Ta spłaszczona tercja tworzy melancholijny i uduchowiony dźwięk, gdy jest grana w skali durowej.

2. Spłaszczony siódmy (♭7): Siódmy stopień gamy durowej zostaje obniżony o jeden półton, tworząc kolejną „niebieską nutę”. Spłaszczona septyma dodaje muzyce napięcia i emocjonalnej ekspresji.

3. Użycie zmniejszonych akordów: Muzycy bluesowi często wykorzystują zmniejszone akordy, szczególnie zmniejszony akord septymowy (dim7), aby wzmocnić tonację. Akordy Dim7 stwarzają poczucie niestabilności i pilności, przyczyniając się do emocjonalnej głębi muzyki bluesowej.

4. Podejście chromatyczne: Muzycy bluesowi często używają tonów chromatycznych, aby uzyskać określony stopień skali. Na przykład mogą chromatycznie zbliżyć się do tercji wielkiej od dołu (♭ 3) lub rozwiązać spłaszczoną septymę (♭ 7) do nuty prymy. Te chromatyczne ruchy podkreślają emocjonalną jakość muzyki.

5. Pożyczone akordy: Muzycy bluesowi czasami wykorzystują akordy zapożyczone z innych skal, takich jak skala molowa pentatonika lub tryb dorian, aby dodać złożoności i emocjonalnej różnorodności. Te zapożyczone akordy wprowadzają nowe kolory harmoniczne, które wzbogacają tonację.

Te zmiany skali durowej, w połączeniu z ekspresyjnymi technikami gry stosowanymi przez muzyków bluesowych, takimi jak podginanie nut, vibrato i wzorce wokalne typu „wezwanie i odpowiedź”, tworzą wyraźne i sugestywne brzmienie niebieskiej tonacji.

Inna muzyka

Powiązane kategorie