Jedną z najbardziej charakterystycznych cech muzyki Ellingtona jest użycie przez niego „stylu dżungli”. Styl dżungli charakteryzuje się wykorzystaniem synkopowanych rytmów, wokaliami wzywającymi i odpowiadającymi oraz egzotycznym instrumentarium. Ellington inspirował się muzyką afrykańską i włączył wiele afrykańskich elementów do swojej własnej muzyki.
Muzyka Ellingtona wywarła głęboki wpływ na rozwój jazzu. Uważany jest za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci w historii jazzu, a jego muzyka wciąż zachwyca ludzi na całym świecie.
Oto kilka konkretnych przykładów tego, jak Duke Ellington stworzył nowy styl muzyczny, który wyrósł z tradycji ragtime:
* Używał fortepianu jako instrumentu wiodącego w jazzie, co stanowiło odejście od tradycyjnego użycia trąbki czy klarnetu.
* Eksperymentował z różnymi kombinacjami instrumentów i brzmieniami, na przykład używając sekcji saksofonu zamiast sekcji trąbki.
* Do swoich kompozycji jazzowych włączał elementy bluesa i muzyki klasycznej.
* W swoich kompozycjach w „stylu dżungli” wykorzystywał synkopowane rytmy, wokale wzywające i reagujące oraz egzotyczne instrumenty.
* Był mistrzem improwizacji, a jego solówki często były spontaniczne i pomysłowe.
Muzyka Ellingtona była wyjątkową mieszanką różnych stylów muzycznych i wywarła głęboki wpływ na rozwój jazzu. Uważany jest za jedną z najważniejszych i najbardziej wpływowych postaci w historii jazzu, a jego muzyka wciąż zachwyca ludzi na całym świecie.