Roots reggae: To pierwotna forma reggae, która pojawiła się na Jamajce pod koniec lat 60. XX wieku. Roots reggae charakteryzuje się silnym naciskiem na komentarz społeczny i duchowość, a także wykorzystaniem tradycyjnych jamajskich instrumentów, takich jak bębny nyabinghi. Do najbardziej znanych artystów root reggae należą Bob Marley, Peter Tosh i Jimmy Cliff.
Dub reggae: Ten podgatunek reggae rozwinął się na początku lat 70. XX wieku i charakteryzuje się intensywnym wykorzystaniem efektów studyjnych, takich jak echo i pogłos. Dub reggae jest często uproszczone i instrumentalne, z naciskiem na rytm i efekty dźwiękowe. Do najbardziej znanych artystów dub reggae należą Lee „Scratch” Perry, King Tubby i Augustus Pablo.
Dancehallowe reggae: Ten podgatunek reggae pojawił się pod koniec lat 70. XX wieku i charakteryzuje się szybszymi bitami i tekstami zorientowanymi na taniec. Dancehall reggae jest często wykonywane przez DJ-ów, czyli „tosterów”, którzy rapują i śpiewają do muzyki. Do najbardziej znanych artystów dancehall reggae należą Yellowman, Beenie Man i Shabba Ranks.
Miłośnicy rocka: Ten podgatunek reggae rozwinął się w Wielkiej Brytanii pod koniec lat 70. XX wieku i charakteryzuje się romantycznymi tekstami oraz gładkim, melodyjnym brzmieniem. Lovers rock jest często wykonywany przez wokalistki, a do najsłynniejszych artystów rockowych miłośników należą Janet Kay, Carroll Thompson i Maxi Priest.
Raggamuffin: Ten podgatunek reggae pojawił się pod koniec lat 80. i charakteryzuje się szybkim tempem i agresywnymi tekstami. Raggamuffin jest często kojarzony z kulturą „niegrzecznego chłopca” na Jamajce, a do najsłynniejszych artystów raggamuffin należą Shabba Ranks, Buju Banton i Sizzla.