Filozofia black metalu często kojarzona jest z pojęciem „satanizmu”, choć nie zawsze tak jest. Niektóre zespoły blackmetalowe eksplorują motywy satanistyczne w swoich tekstach i obrazach, podczas gdy inne po prostu używają ich jako formy szokującej wartości lub buntu przeciwko głównemu społeczeństwu. Jednak istnieje również wiele zespołów black metalowych, które nie identyfikują się jako sataniści i zamiast tego eksplorują inne tematy, takie jak pogaństwo, nihilizm czy osobista alienacja.
Jedną z kluczowych koncepcji filozoficznych black metalu jest idea „transgresji”. Muzycy blackmetalowi często starają się przekraczać normy społeczne i tabu oraz kwestionować granice tego, co uważane jest za akceptowalne lub „normalne”. Może się to objawiać na wiele sposobów, na przykład poprzez użycie skrajnej przemocy i mizantropii w tekstach lub poprzez użycie obrazów satanistycznych lub okultystycznych.
Inną ważną koncepcją filozoficzną black metalu jest idea „indywidualizmu”. Muzycy blackmetalowi często podkreślają znaczenie indywidualnej ekspresji i samostanowienia, a odrzucają ideę dostosowywania się do norm i oczekiwań społecznych. Może to prowadzić do poczucia izolacji i wyobcowania od społeczeństwa, ale może też być źródłem siły i wzmocnienia.
Wreszcie black metal często kojarzy się z poczuciem „autentyczności”. Muzycy blackmetalowi często starają się tworzyć muzykę zgodną z ich osobistymi doświadczeniami i przekonaniami, unikając jednocześnie wpływu trendów komercyjnych lub głównego nurtu. Może to prowadzić do poczucia czystości i integralności ich muzyki, ale może również utrudniać im dotarcie do szerszej publiczności.
Ogólnie rzecz biorąc, filozofia black metalu jest złożona i wieloaspektowa i można ją interpretować na wiele różnych sposobów. Jasne jest jednak, że black metal to coś więcej niż tylko gatunek muzyczny – to także potężna forma ekspresji kulturowej i narzędzie do odkrywania najciemniejszych i najbardziej wymagających aspektów ludzkiej egzystencji.