Pod względem akustycznym uderzenia bez akcentów są zazwyczaj odtwarzane przy niższej głośności lub z mniej mocnym atakiem niż uderzenia z akcentami. Można to osiągnąć grając nutę mniej głośno, delikatniej dotykając instrumentu lub grając nutę krócej.
Wizualnie uderzenia bez akcentów są często zapisywane z mniejszymi główkami lub łodygami nut niż uderzenia akcentowane. Pomaga to wskazać, że te uderzenia są mniej ważne w strukturze rytmicznej muzyki.
Przykłady uderzeń bez akcentu obejmują drugie i czwarte uderzenie taktu czterotaktowego lub drugie i trzecie uderzenie taktu trzytaktowego. W niektórych stylach muzycznych, takich jak jazz i funk, nieakcentowane rytmy mogą być grane z synkopowanymi rytmami lub improwizowanymi wariacjami, co dodaje muzyce złożoności i zainteresowania.