1. Wpływ odrodzenia religijnego: Drugie Wielkie Przebudzenie, okres odrodzenia religijnego, który ogarnął Stany Zjednoczone na początku XIX wieku, wywarł znaczący wpływ na rozwój muzyki dewocyjnej. Spotkania obozowe, rodzaj zgromadzeń religijnych na świeżym powietrzu, stały się popularnym miejscem wykonywania muzyki nabożnej, a pieśni śpiewane na tych spotkaniach często odzwierciedlały emocjonalny i duchowy zapał ruchu odrodzenia.
2. Śpiew nutowy: Śpiewanie z nutami kształtowymi to metoda notacji muzycznej, która wykorzystuje charakterystyczne kształty do przedstawienia nut skali. System ten ułatwił osobom bez formalnego wykształcenia muzycznego naukę śpiewu i uczestnictwo w śpiewie i był szeroko stosowany w społecznościach wiejskich w całych Stanach Zjednoczonych. Wiele zbiorów muzyki nabożnej opublikowanych w tym okresie zawierało aranżacje popularnych hymnów i pieśni duchowych w formie nut.
3. Popularność wyrazu hymnodia: Hymny były podstawą amerykańskiej muzyki religijnej przez cały XIX wiek. Zbiory hymnów, takie jak „The Sacred Harp” (1844) i „The American Tune Book” (1846), były szeroko stosowane w kościołach i domach, a wielu kompozytorów i autorów tekstów napisało oryginalne melodie i teksty hymnów, które wyrażały oddanie religijne i uwielbienie.
4. Integracja muzyki świeckiej i religijnej: Wiele opublikowanych zbiorów muzyki religijnej zawierało pieśni zarówno świeckie, jak i religijne. Odzwierciedlało to fakt, że w XIX-wiecznej kulturze amerykańskiej muzyka służyła różnym celom i że muzykę nabożną często wykorzystywano zarówno do celów kultu, jak i rozrywki.
5. Wpływy regionalne i etniczne: Muzyka nabożna publikowana w Ameryce w XIX wieku odzwierciedlała różnorodne wpływy kulturowe i regionalne obecne w tym kraju. Afroamerykańska duchowość, tradycje śpiewu nutowego z wiejskiego południa i hymny inspirowane europejskimi tradycjami muzycznymi przyczyniły się do powstania bogatego gobelinu amerykańskiej muzyki religijnej.