Na przykład melodia, która waha się od średniego C do G powyżej wysokiego C, ma zakres melodyczny wynoszący 12 półtonów lub 1 oktawę i doskonałą kwintę, podczas gdy melodia, która waha się od niskiego C do F# poniżej środkowego C, ma zakres melodyczny wynoszący 11 półtonów lub idealna oktawa.
Zakres melodyczny utworu muzycznego może być ważnym czynnikiem określającym jego ogólny charakter i nastrój. Melodia o szerokim zakresie może brzmieć bardziej ekspansywnie i dramatycznie, podczas gdy melodia o wąskim zakresie może brzmieć bardziej intymnie i lirycznie. Kompozytorzy często wykorzystują zakres melodyczny w strategiczny sposób, aby stworzyć określone efekty w swojej muzyce.
Oprócz roli w określaniu ogólnego charakteru utworu muzycznego, zakres melodyczny może również służyć do tworzenia kontrastu i napięcia. Na przykład melodia rozpoczynająca się w niskim rejestrze i stopniowo wznosząca się do wyższego rejestru może wywołać poczucie oczekiwania i kulminacji. Podobnie melodia poruszająca się pomiędzy różnymi rejestrami może wywołać poczucie napięcia i odprężenia.
Zakres melodyczny utworu muzycznego jest ważnym elementem muzycznym, który można wykorzystać do stworzenia różnorodnych efektów. Starannie dobierając nuty tworzące melodię, kompozytorzy mogą stworzyć muzykę zarówno piękną, jak i wyrazistą.