Wysokość to wysokość lub ton dźwięku, określana na podstawie częstotliwości fali dźwiękowej. Im wyższa częstotliwość, tym wyższy ton. Wysokość jest najważniejszym wymiarem melodii, ponieważ jest głównym sposobem tworzenia poczucia ruchu i kierunku. Melodie można podzielić na dwie szerokie kategorie:melodie wznoszące i opadające melodie . Melodie wznoszące się przechodzą od niskich do wysokich tonów, podczas gdy melodie opadające przechodzą od wysokich do niskich.
Czas trwania
Czas trwania to czas trwania dźwięku. W muzyce czas trwania mierzony jest w uderzeniach. Rytm jest regularną jednostką czasu i zazwyczaj jest reprezentowany przez ćwierćnutę. Czas trwania nuty można wyrazić liczbą uderzeń, jakie ona trwa. Na przykład ćwierćnuta trwa przez jedno uderzenie, półnuta trwa przez dwa takty, a cała nuta trwa przez cztery takty.
Głośność
Głośność to intensywność dźwięku, określana na podstawie amplitudy fali dźwiękowej. Im wyższa amplituda, tym głośniejszy dźwięk. Głośność można wykorzystać do stworzenia melodii poczucia dramatyzmu i ekscytacji. Na przykład nagły wzrost głośności może wywołać poczucie zaskoczenia, natomiast stopniowy spadek głośności może wywołać poczucie napięcia.
Barwa
Barwa to cecha dźwięku, która odróżnia go od innych dźwięków. Barwa zależy od alikwotów obecnych w dźwięku. Podteksty to dźwięki o wyższej częstotliwości, które powstają, gdy fala dźwiękowa odbija się od obiektów w otoczeniu. Barwę można wykorzystać do stworzenia nastroju i atmosfery w melodii. Na przykład jasna, wysoka barwa może wywołać poczucie radości, podczas gdy ciemna, niska barwa może wywołać poczucie smutku.
Artykulacja
Artykulacja to sposób grania nuty. Artykulację można wykorzystać do stworzenia poczucia rytmu i frazowania w melodii. Istnieje wiele różnych rodzajów artykulacji, w tym legato (gładkie i połączone), staccato (krótkie i oderwane) i marcato (akcentowane). Artykulacji można używać do tworzenia różnorodnych efektów, od prostej melodii po złożone i skomplikowane pasaże.