Nuty obce tonalności można wykorzystać w celu zwiększenia napięcia lub zainteresowania utworem muzycznym. Można je również wykorzystać do wywołania poczucia dysonansu lub niestabilności. W niektórych przypadkach nuty obce tonacji można nawet wykorzystać do stworzenia poczucia humoru lub ironii.
Używanie nut obcych tonalnie jest powszechną techniką w jazzie, bluesie i innych formach muzyki improwizowanej. Jest również używany w niektórych muzykach klasycznych, zwłaszcza w muzyce XX wieku.
Oto kilka przykładów nut obcych tonacji w muzyce popularnej:
* Piosenka „Imagine” Johna Lennona utrzymana jest w tonacji C-dur. Nuta F# jest używana jako nuta obca tonacji w refrenie, wywołując poczucie napięcia i tęsknoty.
* Piosenka „Strawberry Fields Forever” zespołu The Beatles utrzymana jest w tonacji H-dur. Nuty A# i D# są używane jako nuty obce tonacji w wersecie, wywołując poczucie niepokoju i niepewności.
* Utwór Queen „Bohemian Rhapsody” utrzymany jest w tonacji B-dur. Nuta F jest używana jako nuta obca tonacji w mostku, tworząc wrażenie dramatyzmu i podniecenia.
To tylko kilka przykładów wykorzystania w muzyce nut obcych w stosunku do tonacji. Przy ostrożnym użyciu nuty te mogą dodać utworowi muzycznemu wiele zainteresowania i głębi.