„Mroczne dni”: Historia rozpoczyna się długo po wyniszczającej wojnie, zwanej „Mrocznymi Dniami”, która spustoszyła świat i przejęła kontrolę nad Kapitolem. Szczegóły tej wojny są skąpe, ale jasne jest, że zasoby i technologia świata zostały znacznie wyczerpane.
Powstanie Panem: Kapitol, jedyna pozostała przy życiu władza, ustanawia Panem, naród podzielony na 12 dystryktów i sam Kapitol. Dzielnice są zmuszone zapewniać zasoby i siłę roboczą, stając się zależnymi od Kapitolu, jeśli chodzi o przetrwanie.
Igrzyska Śmierci: Kapitol jako środek kontroli wymusza Igrzyska Śmierci, telewizyjne widowisko, w którym dzieci z każdej dzielnicy zmuszane są do walki na śmierć i życie. Służy to podwójnemu celowi:
* Kontrola: Zaszczepia strach i posłuszeństwo w dzielnicach, pokazując potęgę Kapitolu.
* Rozproszenie uwagi: Zapewnia stałe źródło rozrywki i rozrywki dla mieszkańców Kapitolu, odwracając ich uwagę od cierpienia i wyzysku dzielnic.
Upadek Panem: Igrzyska Śmierci w połączeniu z wyzyskiem i korupcją Kapitolu powoli degradują zasoby i infrastrukturę Panem. Dzielnice biedują, ich obywatele walczą o przetrwanie, a Kapitol rozkoszuje się luksusem i nadmiarem.
Bunt: Ten stopniowy upadek ostatecznie prowadzi do buntu, podczas którego dzielnice powstają przeciwko Kapitolowi. Podsycanym buntem jest pragnienie wolności, równości i szansy na odbudowanie lepszej przyszłości.
Następstwa: Bunt, choć udany, pozostawia Panem blizny i złamania. Dzielnice są zdewastowane, a Kapitol w ruinie. Zakończenie książki pozostawia niejasne, czy Panem będzie w stanie się wyleczyć i odbudować.
W istocie apokalipsa w Igrzyskach Śmierci nie jest pojedynczym katastrofalnym wydarzeniem, ale powolnym popadnięciem w tyranię, wyzysk i ostatecznie bunt. Świat jest już zepsuty, a Igrzyska Śmierci to sposób Kapitolu na utrzymanie kontroli i zapewnienie, że tak pozostanie.