Oto zestawienie reakcji:
Publiczne oburzenie:
* Smutek publiczny: Fani byli zdruzgotani. Do gazet i samego Doyle’a napływały listy, wyrażające złość i smutek. Wielu uznało to za osobistą stratę.
* Petycje: Podpisano petycje żądające od Doyle'a wskrzeszenia Holmesa. Niektórzy posunęli się nawet do tego, że oświadczyli, że nie będą czytać żadnych przyszłych opowiadań o Doyle'u.
* Przedstawienia teatralne: W Londynie teatr ogłosił, że pomimo śmierci bohatera będzie nadal wystawiał sztuki Sherlocka Holmesa, co udowodni jego niesłabnącą popularność.
Wpływ literacki:
* Zwiększ sławę Holmesa: Jak na ironię, decyzja Doyle’a ugruntowała pozycję Holmesa jako ikony kultury. Reakcja publiczności pokazała jego niesłabnący urok i zapewniła mu dziedzictwo.
* Efekt „pustego krzesła”: Nieobecność Holmesa w późniejszych opowieściach uczyniła ich obecność jeszcze potężniejszą. Oczekiwanie na jego powrót dodało do twórczości Doyle’a warstwę intrygi.
* Powrót króla: Publiczne oburzenie ostatecznie doprowadziło Doyle'a do sprowadzenia Holmesa z powrotem w „Przygodzie pustego domu” (1903), co jeszcze bardziej umocniło status bohatera.
Perspektywa Conana Doyle’a:
* Chęć nowych wyzwań: Doyle, płodny pisarz, chciał poznać inne gatunki i postacie. Poczuł, że wyczerpał potencjał Sherlocka Holmesa.
* Powody osobiste: Doyle był głęboko poruszony stratą brata, a mroczność tej historii odzwierciedlała jego własny smutek.
* Naciski społeczne: Chociaż Doyle początkowo nie zmienił swojej decyzji, przytłaczająca reakcja opinii publicznej ostatecznie przekonała go do sprowadzenia Holmesa z powrotem.
Trwałe dziedzictwo:
Decyzja Doyle'a o zabiciu Holmesa, pomimo początkowej reakcji, ostatecznie okazała się mistrzowskim posunięciem. Stworzyło to poczucie trwałej fascynacji tą postacią, zapewniając jej ciągłe znaczenie w kulturze popularnej przez ponad sto lat.