1. Dylemat moralny: Popadnięcie Hamleta w stan wątpliwy moralnie jest widoczne w jego rozważaniach o samobójstwie i idei „Być albo nie być”. Przypomnienie o piekle służy jako ostrzeżenie przed konsekwencjami jego przedłużającego się wahania i konsekwencjami moralnymi, jakie mogą go spotkać w zaświatach.
2. Objawienie Ducha: Pojawia się przed nim duch ojca Hamleta i wyjawia prawdę o jego morderstwie, żądając od Hamleta zemsty. Przedstawiony przez ducha opis tortur, jakie znosi w piekle, podkreśla pilność i wagę pomszczenia swojej śmierci, aby Hamleta nie spotkał podobny los.
3. Śmierć Ofelii: Tragiczna śmierć Ofelii dodatkowo przyczynia się do upadku Hamleta. Jej przypadkowe utonięcie prowadzi do tego, że zostaje fałszywie oskarżony o jej śmierć, co zwiększa ciężar jego winy i zwiększa jego wewnętrzne zamieszanie. Przypomnienie o piekle intensyfikuje jego poczucie odpowiedzialności i konsekwencje, jakie może ponieść, jeśli wyrządzi krzywdę innym.
4. Kontrast z Klaudiuszem: Zwlekanie Hamleta często kontrastuje z szybkimi i bezwzględnymi działaniami jego wuja Klaudiusza, który zamordował jego brata i szybko poślubił wdowę po nim. Kontrast ten uwydatnia bierność Hamleta i konsekwencje, jakie może ponieść w zaświatach za niewypełnienie swoich obowiązków.
5. Zapowiedź: Przypomnienia o potencjalnym zstąpieniu Hamleta do piekła służą jako elementy zapowiadające, sugerujące tragiczne zakończenie spektaklu. Rozważania Hamleta nad samobójstwem i jego świadomość życia pozagrobowego sugerują ostateczny los, który go czeka.
Ogólnie rzecz biorąc, przypomnienia o zejściu Hamleta do piekła wzmacniają jego wewnętrzny konflikt, zwiększają poczucie pilności pomszczenia ojca i zapowiadają tragiczny wynik, który ostatecznie go spotka. Elementy te przyczyniają się do bogatej charakterystyki Hamleta i zgłębienia w sztuce takich tematów, jak śmiertelność, wina i odpowiedzialność moralna.