Temat: Wczesne prace Austen często skupiały się na tematyce sentymentalnej i romantycznej, podczas gdy jej publikowane powieści zagłębiały się w kwestie społeczne i złożoność relacji międzyludzkich.
Styl: Jej wczesne pisma charakteryzowały się bardziej wylewnym i emocjonalnym stylem, na który wpływ miał popularny ruch romantyczny. W swoich opublikowanych pracach Austen przyjęła bardziej powściągliwy i ironiczny ton, naznaczony charakterystycznym dla niej dowcipem i satyrą społeczną.
Rozwój postaci: Wczesne postacie Austen były zwykle wyidealizowane i jednowymiarowe, brakowało im psychologicznej głębi i niuansów, które charakteryzują jej późniejsze dzieła. W miarę doskonalenia swojego rzemiosła stworzyła bardziej złożone i wiarygodne postacie, badając ich wewnętrzne zmagania i motywacje.
Struktura narracji: Wczesne prace Austen wykazały mniejsze mistrzostwo w konstruowaniu fabuły w porównaniu z jej opublikowanymi powieściami. Jej późniejsze powieści zawierają starannie opracowane wątki, które równoważą humor, napięcie dramatyczne i rozwój postaci.
Zastosowanie dialogu: Wczesne pisma Austen opierają się bardziej na ekspozycji i narracji, aby przekazać historię, z ograniczonym wykorzystaniem dialogów. W swoich publikowanych utworach po mistrzowsku operuje dialogiem, który ujawnia cechy charakteru, rozwija fabułę i buduje dramatyczne napięcie.
Wpływ innych pisarzy: Na wczesne prace Austen duży wpływ mieli popularni pisarze jej czasów, tacy jak Samuel Richardson i Frances Burney. W miarę zdobywania pewności siebie i doświadczenia rozwinęła swój niepowtarzalny głos i styl.
Ogólnie rzecz biorąc, wczesne próby pisania powieści Austen pokazały jej talent literacki, ale także ujawniły obszary, w których mogłaby się ulepszyć. Dzięki praktyce, udoskonalaniu i rosnącemu zrozumieniu swojego rzemiosła stała się jedną z najbardziej uznanych powieściopisarek literatury angielskiej.