Pean to pieśń pochwalna lub triumfalna, zazwyczaj skierowana do boga lub bogów. W starożytnej religii greckiej i rzymskiej często śpiewano peany na cześć Apolla, boga muzyki, poezji i uzdrawiania. Peany można było także śpiewać innym bogom, takim jak Zeus, Atena czy Dionizos.
Peany charakteryzują się zazwyczaj radosnym i podnoszącym na duchu tonem. Często śpiewa się je podczas procesji lub ceremonii religijnych. Peanów można również używać do wyrażania wdzięczności lub proszenia o boską łaskę.
Jednym z najsłynniejszych peanów jest homerycki hymn do Apolla, który rozpoczyna się wersami:
> „Zaczynam śpiewać o daleko strzelającym Apollinie, / władcy srebrnego łuku, który chroni nas od zła. / Przyjdź do mnie, Phoebusie Apollinie, / swoją złotą lirą i słodkim głosem, / i napełnij moje serce radość."
Peany są nadal śpiewane w różnych kontekstach religijnych i kulturowych. Przypominają o mocy muzyki, która podnosi na duchu i inspiruje, oraz o tym, jak ważne jest wyrażanie wdzięczności tym, którzy nas chronią i prowadzą.