Sodomici zmuszeni są bez końca biegać przez płomienie spadające na nich z nieba. Dante jest przerażony tą sceną i pyta Wergiliusza, dlaczego te dusze są karane w ten sposób. Wergiliusz wyjaśnia, że grzesznicy ci naruszyli naturalny porządek i dopuścili się nienaturalnych czynów, w związku z czym podlegają nienaturalnym i wiecznym mękom.
Wśród sodomitów Dante spotyka Brunetto Latiniego, swojego byłego nauczyciela i mentora z Florencji. Brunetto wyraża wdzięczność Dantemu za pamięć i prosi o pomoc w dźwiganiu ciężaru grzechu. Dante jest głęboko wzruszony i obiecuje spełnić jego prośbę.
Kontynuując podróż, Dante pyta Wergiliusza o naturę sodomii i powody, dla których uważa się ją za tak ciężki grzech. Wergiliusz przedstawia wyjaśnienia teologiczne i filozoficzne, opierając się zarówno na naukach religijnych, jak i filozofii starożytnej Grecji, aby zilustrować powagę tego konkretnego grzechu.
Pieśń 15 kończy się opuszczeniem przez Dantego i Wergiliusza królestwa sodomitów i udaniem się dalej do piekła.