W powieści Jacka Londona „Zew dziczy” zakończenie stawia Bucka przed trudnym wyborem między jego ludzkim towarzyszem, Johnem Thorntonem, a zewem dziczy. Oto podsumowanie zakończenia:
1. Ratownictwo i powrót: Buck i John Thornton skutecznie uciekają przed Yeehatami i wracają do cywilizacji.
2. Ponowne spotkanie: John Thornton ponownie spotyka się z innymi górnikami i osiedlają się w swoim obozie w Jukonie. Buck wraca do roli psa zaprzęgowego i radzi sobie dobrze.
3. Zew dziczy: Jednak Buck zaczyna odczuwać silne przyciąganie w stronę dziczy. Zew dziczy staje się w nim coraz bardziej intensywny i zaczyna spędzać więcej czasu samotnie, eksplorując otoczenie.
4. Konflikt: John Thornton wyczuwa rosnące pragnienie wolności Bucka i stara się uniemożliwić mu odejście. Zna niebezpieczeństwa związane z dziką przyrodą i chce chronić Bucka. Prowadzi to do konfliktu między pragnieniem wolności Bucka a jego lojalnością wobec Johna Thorntona.
5. Decyzja: W klimatycznej scenie Buck staje twarzą w twarz ze stadem wilków. Mógł dołączyć do wilków i oddać się swoim dzikim instynktom lub pozostać wiernym Johnowi Thorntonowi.
6. Wybór i wyjazd: Buck podejmuje trudną decyzję o opuszczeniu Johna Thorntona i dołączeniu do wilków. Czuje nieodparty zew dziczy i zdaje sobie sprawę, że jego prawdziwe miejsce jest w naturze, a nie w społeczeństwie ludzkim.
7. Transformacja: Buck zostaje przywódcą stada wilków i akceptuje swoją pierwotną naturę. Wędruje po pustyni, wolny i nieokiełznany, ucieleśniając ducha dziczy.
Zakończenie „The Call of the Wild” podkreśla potężny związek między człowiekiem a naturą, jednocześnie badając napięcie między cywilizacją a nieokiełznaną dziką przyrodą. Pozostawia czytelników zastanawiających się nad urokiem wolności i poświęceniami, jakie trzeba ponieść, aby za nią podążać.