Wizja Makbeta podkreśla także jego strach przed zemstą i utratą władzy. Duch Banka zdaje się przypominać Makbetowi o jego zbrodni i ostrzegać go przed konsekwencjami. Makbet boi się zdemaskowania i utraty wszystkiego, co zdobył dzięki swoim ambicjom. Ten strach wpędza go głębiej w cykl przemocy i desperacji, w miarę jak staje się coraz bardziej skłonny do popełniania ohydnych czynów, aby utrzymać swoją pozycję.
Paranoja, jakiej doświadcza Makbet, jest widoczna w jego postrzeganiu ducha Banka jako zagrożenia. Nabiera przekonania, że duch Banko nawiedza go i spiskuje przeciwko niemu. Ta paranoja uniemożliwia Makbetowi racjonalne myślenie i podejmowanie rozsądnych decyzji. Staje się izolowany i podejrzliwy wobec wszystkich wokół siebie, co jeszcze bardziej pogarsza jego stabilność psychiczną.
Poprzez wizję ducha Banka dramaturg oddaje stan umysłu Makbeta jako człowieka trawionego strachem przed poczuciem winy i paranoją. Duch służy jako symbol psychicznego cierpienia i upadku moralnego Makbeta, zapowiadając jego ostateczny upadek.