W swojej książce Nisbet argumentuje, że jest to „cement społeczny” odnosi się do wspólnych wartości, przekonań i instytucji które łączą jednostki w społeczeństwo. Elementy te działają jak klej spajający jednostki i tworzący poczucie wspólnoty.
Oto zestawienie tego, co Nisbet mógł mieć na myśli:
* Wspólne wartości: Wspólna moralność, zasady i przekonania, które są ważne dla ludzi w grupie.
* Wspólne przekonania: Zgoda co do podstawowych prawd i założeń o świecie i społeczeństwie.
* Instytucje współdzielone: Organizacje i struktury, które służą wspólnemu celowi, takiemu jak rodzina, religia lub rząd.
Nisbet argumentował, że upadek tradycyjnego cementu społecznego we współczesnym społeczeństwie, ze względu na czynniki takie jak industrializacja i urbanizacja, doprowadziło do poczucia atomizacji i fragmentacji społecznej . Uważał, że utrata tych wspólnych elementów osłabia więzi społeczne i stwarza poczucie wyobcowania i odłączenia.
W skrócie „cement społeczny” według Nisbeta odnosi się do wspólnych elementów kulturowych i instytucjonalnych, które jednoczą jednostki i przyczyniają się do poczucia wspólnoty i przynależności.